Dit is onze nieuwe aanwinst, Bono genaamd. Het is een Cavalier King Charles Spaniël. Een scheet van een hondje wat zeer aanhankelijk is. Precies wat we zochten, dit is echt het ras wat bij ons past. We hebben al 30 jaar een hond in huis. Eerst Drie boxers, toen een Australische York .
De Cavalier King Charles-spaniël is een kleine gezelschapshond, die heel erg gesteld is op gezelschap (zowel andere honden als mensen). Het ras heeft een redelijk lange zachte vacht en lange oren. Het ras stamt uit de twintigste eeuw maar heeft zijn wortels in een ouder ras, de King Charles-spaniël deze verschilt vooral door de snuit. Er worden officieel vier kleuren erkend: Black & Tan, Ruby, Blenheim en Tricolor U zult vanzelfsprekend voldoende foto’s kunnen zien op deze site van Bono (zie portfolio) In de tijd van de Tudors (1485-1603) was de Toy Spaniël het meest geliefd bij de dames aan het hof. In de periode van de Stuarts kwam koning Charles II in 1660 aan de macht. Charles I had zijn voorliefde voor de Dwergspaniëls doorgegeven aan zijn zoon, Charles II, die op zijn beurt de fakkel doorgaf aan zijn opvolger, James II. Charles II was zo weg van de hondjes, dat hij altijd werd omringd door enkele spaniels. Hij genoot ervan als een aantal dwergspaniëls meeliepen en in zijn slaapkamer gingen liggen. Hij heeft zelfs een besluit uitgevaardigd, waarin hij bepaalde dat deze honden in alle openbare gelegenheden moesten worden toegelaten, zelfs in de Houses of Parliament. Er werd beweerd dat deze vorst het veel drukker zou hebben met zijn hondjes, dan met de staatszaken. De hondjes werden al snel de spaniels van King Charles genoemd, oftewel King Charles’ spaniels. De oorsprong van de naam van deze hondjes. Het zijn ook hondjes die graag overal mee naar toe gaan. Wat geen probleem is wat hun gedrag aangaat. Ze zijn zo lief en aanhankelijk. En buiten kunnen ze lekker ravotten.